Treinreis naar Jogyakarta

Of zoals de Indo's zelf zeggen: Yogya. Vanmorgen stond ik half 6 naast mn bedje en werd door bedienden 1 een bordje nasi goreng voor me neergezet met een gebakken eitje. Tsja misschien moet je er niet aan denken, maar ik viel al snel in de gewoonten van een Indovrouw. Ook niet te gehaast zijn, want wen zouden 7 uur vertrekken naar het station, maar er moesten ook nog adressen geschreven worden en foto's gemaakt worden, kortom ik zat om half 7 op hete kolen (ja ik!) want ik wilde toch echt mn trein niet missen om 7 en aangezien het hier zowat een uur duurt om van a naar b te gaan met al dat verkeer..

Om even terug te komen op de Indofamilie; gisteren ben ik met de dochters,vriendje en moeder de hort op geweest. Alles werd betaald waar ik mij toch schuldig door voelde, maar ze wilde niks zien. Nu was het gaan arme familie, maar zo ben ik niet opgevoed. Dus tussen de middag zijn we met zn 5en gaan eten en uiteraard was ik wel benieuwd wat er in die pannetjes zat: kip, garnalen, beef en...iets wat leek als spek..nee, dat was dus koeienhuid en oh zo lekker volgens hun. Ik moest dat echt eens proberen. Aangezien het onbeleefd is om dingen te weigeren heb ik dus een hapje genomen...Jak! Misschien valt het mee als je niet weet wat het is.Ik heb het maar onder mn nasi goreng gemoffeld en begon maar enthousiast mn garnalen te pellen, want daar ben ik wel goed in en dat deden zij weer niet..Zij eten deze met schil.huh?

Na het eten gingen we naar de hotwatersprings en dat was heerlijk relaxed. Ik was blij dat ik een short en shirttje had meegenomen, want in mn turqoise bikini had ik vast opgevallen haha! Mannen met zwembroek en de vrouwen naar gelang hoe streng zij moslim zijn bedekt. Gelukkig was 'mijn familie' vrij modern dus met een topje en kort broekje viel ik gelukkig niet op.

Ook zijn we deze middag een vulkaan gaan bekijken. Deze had in de jaren 60 voor het laatst gespuwd, maar de zwavel was nog goed te ruiken. Het was behoorlijk en je zag niets, maar plotseling verdween de mist voor 10 minuten en zag de krater met groen opgedroogde smurrie. Dat was echt een cadeautje! Heel veel foto's geschoten. Overigens was ik bij dit toch wel toeristische plek zelf ook een bezienswaardigheid aangezien ik de enige toerist was in de wijde omtrek. Het was er best fris boven en iedereen liep met truien en ik in een shirtje. (Misschien dat het 18 graden was) wat nou koud? Op mn werk, 14e etage 1 week zonder een kachel zitten in december, dat is pas koud!

Aan het einde van de dag keerden we terug naar huis en de hele kamer zat vol met 'belangrijke mannen' want er werd gediscussieerd. Vader van de familie bleek een belangrijke politicus te zijn van West Java en zeer geliefd onder de bevolking. Er wilde iemand burgemeester worden en werd gediscussieerd hoe hij dat het best kon aanpakken. (ja, ik had even research gedaan, nieuwsgierig dat ik ben ;) )
Toen we dus thuis aankwamen stond het eten op tafel en daarna wilde dochterlief me meenemen naar haar vriendinnen in the Mall. Tsja zo Amerikaans, maar in andere delen van de wereld behalve Europa schijnt dat Je van Het te zijn. Ik word al niet vrolijk van het Zuidplein dus laat staat zo'n enorm winkelcentrum waar je wanneer je een voet buiten stapt weer mensen banaantjes voor een cent ziet verkopen. Ja, arm en rijk is een groot verschil hier...

Vanmorgen ben ik dus door de hele familie op de trein gezet en is mij nog een batikrok en stof toegestopt om iets moois van te maken en het adres van mn volgende surrogaatfamilier, want...mevrouw deze huizes heeft een broer in Yogya en daar word ik dinsdag verwacht.
Eigenlijk vind de vrijheid nu wel weer lekker, maar ik kon en mocht geen nee zeggen. Oja en vrienden uit Holland moest ik ook langs de familie in Bandung sturen. Iedereen is welkom. Dus bij deze! ;)

Ik ben inmiddels in leuk klein hostelletje dat heet Dewi. (toeval bestaat niet he Lis en Mar :)
Morgen ga ik Yogya bekijken; hier wordt batik gemaakt en er schijnt ook veel zilver te zijn. De dag erna moet ik de familie bellen. Ik denk dat ik dit toch wel doe, want met Indonesische mensen samen zijn is echt heel erg leuk! Ik leer veel over hun cultuur, verschillende religies en eet weer andere dingen dan nasi haha! Tahoe bijvoorbeeld.
Pff ben blij dat ik geen vegatarier ben want dat smaakt nergens naar! Dat wordt hier trouwens gemaakt.

Met hen hoop ik naar een groot
groot Hindoetempel complex te kunnen. Dit schijnt het mooist te zijn wanneer de zon onder gaat.

Nou toedels dan maar want meer dan tremkasi en pisag, ayam ken ik nog niet.. ;)
Liefs Yf