Bienvenidos a Costa Rica en zo...

Door: Webmaster

Blijf op de hoogte en volg Yvette

17 Februari 2008 | Costa Rica, San José

Ola amigos en amigas,
Eindelijk ben ik in Costa Rica na een reis van totaal 18 uur en 21 uur wakker zijn..Pff! Ik heb geen vetraging gehad ware het alleen niet dat de Amerikanen bang zijn voor alles including een pakje kwark en een krentenbol met kaas..Huh?
Eerst van Nederland naar Miami in 9,5 uur en toen we daar aankwamen moesten we 1,5 uur in de rij wachten voor vingerafdrukken en foto's. In het vliegtuig was gezegd dat alle verse producten zoals zuivel en brood het land niet in mochten. Aangezien ik heel bakker Klootwijk had leeggekocht en ik mn krentenbollen met kaas echt niet af wilde geven ging ik op de gok toch richting douana. Na de foto s en de prints moest ik alles afdoen, schoenen uit, maar mn kwark met bollen hebben ze met rust gelaten.Stel je voor wat voor terroristische aanslag ik daar mee zou kunnen uitvoeren..Na 1,5 uur weer het vliegtuig in voor de laatste vlucht naar San Jose, Costa Rica. Eindelijk ging die zon onder aangezien we met de tijd meevlogen en continu zon hebben gehad wat betekent dat je geen oog dicht deed.Na 2,5 uur vliegen kwamen we aan en weeeer moesten we in de rij staan voor stempels e.d. Gelukkig stond het mannetje van het hostel klaar met zn bordje en mn naam goed gespeeld (dat doet menig Hollander hem niet na..) en konden we met nog 3 meiden eindelijk richting Costa Rica Backpakkers.

Ik had voor de 1e nacht een prive kamer met kingsize bed geboekt om te 'acclimatiseren'.
Om 5 uur nederlandse tijd lag ik eindelijk in bed, maar hier was het pas 2300 uur. s nachts werd ik gewekt om half 3 en hoorde stemmen, dacht ik. Tis al ochtend dacht ik en was klaar wakker. Die stemmen bleek meer een soort gekreun te zijn van de buurvrouw die niet doorhad dat de muren nogal dun waren. Gelukkig had ik m earplugs in en mn buurvrouw nog niet gezien. Dat wilde ik graag zou houden.

Om 8 uur er maar uit gegaan aangezien ik klaarwakker was en kennelijk het bioritme van thuis nog in mn koppie had.Na alles op zn elfendertigste gedaan te hebben (tjsa je moet je een btje aanpassen aan de locals hier) ben ik Jose ingegaan. Ook hier was het zondag en wat rustig totdat ik bij de Lijnbaan aankwam. Althans de vergelijking vond ik sterk. Met een cappucino en een zonnebril op mn neus heb ik lekker mensen zitten kijken en mn eerste indrukken opgedaan over de Tico's (de Costaricanen)=

*er lopen hier veel Jody Bernal types (veel gel in het haar, btje macho, maar net niet)
*de vrouwen zijn over het algemeen een beetje ordinair gekleed, mag natuurlijk, alleen hebben ze allemaal een rolletje teveel. Verstoppen de vrouwen in Nederland zich in truien. Hier niet, want jong en oud loopt in strakke shirtjes en broeken en rokjes, waarbij de rollen over de broekrand hangen.Dit komt waarschijñlijk door
*de vele fastfood restaurantjes hier. Ze zijn gek op alles wat vet is. Het stikt hier van de banketbakkers, ijssalons, KFC, Mc Donald en andere frituurshops.
*de push up bh heeft hier zn intrede gedaan, want alles wordt omhoog gehesen en vaak een paar maatjes te klein waardoor ik veel kamelen heb zien lopen.
*mensen zijn heel vriendelijk en met een lach en een hartelijk bedankt (want verder kom ik nog niet echt) kom je een heel eind.
*De bus kost geen bal. Ben voor 50 cent vanmiddag naar een ander stadje gegaan alleen was de terugreis goedkoper dan de heenreis. Huh? Ja, dat snapte ik ook niet. Maar ik was blij dat ik van al die munten verlost was.
*je hebt soms 10 zware munten in je zak, maar het is bij elkaar niet meer dan 50 cent.
*de frisdranken en fruitsappen hier zijn mierzoet. Je kan hier beter light drinken.

Ik kan nog veel verder gaan met mn onzin dingen, maar op een terrasje zitten en mensen kijken is toch wel erg leuk als je net ergens bent.
Zeker als je dan nog kennismaakt met een kwijlende muzikant(van 1.40 met een Bart Smit gitaartje) die je op de schouder tikt, omdat hij een liedje voor je wilt spelen.. (ik zat op de grond vandaar dat hij mn schouder kon aanraken ;)

Ik hoef trouwens na vandaag niet bang te zijn dat ik mn sportschool mis, want heb heel de dag gelopen en bijna niks gegeten, waarschijnlijk door de jetlag.

Morgen om (slik) 6.30 gaat de bus naar Monteverde dus 5 uur gaat mn wekkertje wat betekent dat ik zo mn stapelbed induik oftewel inklim. Het is 165 km en 5 uur rijden. Monteverde is een nevelwoud, wat dus gehuld is in (jawel) wolken en nevel. Ik denk dat ik voorlopig nog niet bruin word. Warm is het hier wel. Ik denk zo n 25 graden als het bewolkt is en vanmiddag kwam de zon even tevoorschijn en dan is heet en klammig.
In Monteverde heb je de canopy tours, dan ga je als Jane (Tarzan is er niet die speelt momenteel in het Beatrix theater) van boom naar boom slingeren en volgens mij heb je daar ook van die heetwaterbronnen dus dan kan je lekker badderen.

Ik ga afsluiten vandaag met de volgende spreuk;

The world is like a book, people who don't travel just read one page...

Liefs Yf



  • 18 Februari 2008 - 07:23

    Sjoerd:

    LOL. Ik moest hardop lachen: om je kwarkbollen (ik zie ze al ontploffen: stoute Klootwijk:"wat heb je er nou weer in gedaan!?"), om die buurvrouw achter de dunne muur, om die dwerg met zijn gitaartje enz! Blijkbaar heb je snel een Internet-café gevonden. Hoop dat er ook een computer in zo'n lianenboom zit in Monteverde, want ik wil wel horen/lezen hoe je je daar vermaakt.
    Oh ja, waar blijven de foto's?
    rustig, rustig, alles op zijn tijd: mañana, zeg maar!

    mazzel!
    (oh ja, de uitvoering van het concert afgelopen zaterdag ging goed: staande ovatie en uitverkochte zaal. Altijd fijn, nietwaar?)

  • 18 Februari 2008 - 09:02

    LIA:

    Goedemorgen Yvette,
    Zalig om te horen dat je daar in een "bruisend" land bent aangekomen.
    Heb pa en ma beloofd telkens als er een berichtje komt van jou, ik ze meteen opbel om het verhaal door te 'bellen'.
    wacht vol spanning op de foto's.
    groetjes lia

  • 18 Februari 2008 - 10:05

    Mireille:

    He Lieverd,
    Zo te lezen heb je al een heleboel 'injezelf lach' momenten mee gemaakt..Errug leuk verhaal,moest er ook om lachen(maar dat kan ook niet anders).Ben benieuwd naar de volgende trip,heel veel plezier!X Mirei

  • 18 Februari 2008 - 10:47

    Sandra:

    Oh Yf, ben nu al jaloers! Lekker op een terrasje in het zonnetje! Hier is het veel te koud!! Brrrrr....
    Geniet van je krentebollen ;-)

  • 18 Februari 2008 - 15:12

    Marco En Liz:

    He Yfie !
    We zijn jalours...We zijn thailand al weer bijna vergeten.
    Geniet er maar van voor je t weet zit je weer achter je PC op je werk...

    x

  • 18 Februari 2008 - 17:22

    Ryan&helene:

    hahaha fijne blog! zucht... ik wil ook weer weg.
    que si, que no! jody bernal types! haha, maar je kan ze aan lees ik met hun gering lengte!! fijne voortzetting en take care!
    liefs ryan en helene


  • 18 Februari 2008 - 19:22

    Bianca:

    Hi lieverd,

    Wat een ontzettend grappig verhaal....
    Geniet maar lekker en vooral van het heerlijk warme zonnetje....

    liefs

  • 19 Februari 2008 - 20:28

    Carla En Elly:

    Hoi Yvette.
    Wat zal het zijn, goede morgen of goede avond. Altijd goed denk ik. Dacht er net aan je papa en mama te vragen om even te lezen, maar ik las dat Lia ook alles al door zou vertellen.
    Zal ze toch wel een keer zelf alles laten lezen. Fijne vakantie verder en ik kijk uit naar je verslagen.
    Eet niet te veel krentenbollen daar, ze zijn denk ik niet te koop en..... Bij Klootwijk toch lekkerder.
    Groetjes Elly en Carla.

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Verslag uit: Costa Rica, San José

Costa Rica-Nicaragua-Panama 2008 en Indonesie 2008

Tsja, nieuwsgierig ben ik van aard. Bij sommige van jullie bekend. Ik ben Journalistiek gaan studeren om geoorloofd NIEUWSgierig te kunnen zijn. Ik ben graag van alles op de hoogte en als ik het niet geloof of te overtuigen ben, dan wil ik het met mn eigen ogen zien voordat het tegendeel bewezen is.
(Kun je ook eigenwijs noemen)Zo ook mijn passie voor reizen. Die passie begon al vroeg toen ik op mn 3e de tuin uit rende en een paar uur onvindbaar was. Uiteindelijk zat ik bij een buurvrouw in de tuin, een paar straten verderop. Na dit voorval kreeg ik rode klompjes van mijn ouders, zodat goed te horen was wanneer ik de benen nam. Inmiddels ben ik 28 jaar oud en zouden mijn ouders mij wat graag die klompjes weer aan laten trekken. Helaas fooks, dat gaat niet meer. Ik trek nu mijn Tefa's aan (dat zijn reissandalen voor de leken onder ons) en
vertrek met mijn rugzakkie naar Indonesië. Op zoek naar zon, natuur en de vriendelijke bevolking van Indonesië!
Sampai jumpa! Yf

Recente Reisverslagen:

12 Januari 2009

Back to Batavia

07 Januari 2009

The dragonhunt...

01 Januari 2009

Oud&Nieuw @ the Gilli's

28 December 2008

Adios Bali en Welcome to Lombok!

19 December 2008

Veel reizen en niet altijd kunnen douchen..

16 December 2008

Opvallende dingen...

14 December 2008

Treinreis naar Jogyakarta

13 December 2008

Eerste dagen in Indonesie en nu al familie!

01 December 2008

Het is weer tijd!

26 Maart 2008

Weer thuis...:(

11 Maart 2008

Meet the Carribean!

04 Maart 2008

In love with Montezuma...

28 Februari 2008

Granada en Monkeyhouse

26 Februari 2008

Van Isla de Ometeppe naar Granada

22 Februari 2008

Van la Fortuna naar Nicaragua

20 Februari 2008

Me Jane..

17 Februari 2008

Bienvenidos a Costa Rica en zo...

09 Februari 2008

Voorpret
Yvette

Tsja, nieuwsgierig ben ik van aard. Bij sommige van jullie bekend. Ik ben Journalistiek gaan studeren om geoorloofd NIEUWSgierig te kunnen zijn. Ik ben graag van alles op de hoogte en als ik het niet geloof of te overtuigen ben, dan wil ik het met mn eigen ogen zien voordat het tegendeel bewezen is. (Kun je ook eigenwijs noemen)Zo ook mijn passie voor reizen. Die passie begon al vroeg toen ik op mn 3e de tuin uit rende en een paar uur onvindbaar was. Uiteindelijk zat ik bij een buurvrouw in de tuin, een paar straten verderop. Na dit voorval kreeg ik rode klompjes van mijn ouders, zodat goed te horen was wanneer ik de benen nam. Inmiddels ben ik 28 jaar oud en zouden mijn ouders mij wat graag die klompjes weer aan laten trekken. Helaas fooks, dat gaat niet meer. Ik trek nu mijn Tefa's aan (dat zijn reissandalen voor de leken onder ons) en vertrek met mijn rugzakkie naar Indonesië. Op zoek naar zon, natuur en de vriendelijke bevolking van Indonesië! Sampai jumpa! Yf

Actief sinds 23 Juli 2012
Verslag gelezen: 165
Totaal aantal bezoekers 10998

Voorgaande reizen:

30 November -0001 - 30 November -0001

Costa Rica-Nicaragua-Panama 2008 en Indonesie 2008

Landen bezocht: